شطرنج برای جانبازان مبتلا به PTSD: شفا در 64 کاسیاس

شطرنج قرن ها بازتاب ذهن انسان بوده است.: استراتژی, صبر و استقامت در هر حرکتی در هم آمیخته است. اما چه اتفاقی می‌افتد وقتی این بازی باستانی پناهگاه کسانی می‌شود که عمیق‌ترین ضربه را تجربه کرده‌اند؟? باشگاه های شطرنج برای جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) آنها نه تنها یک فضای درمانی را ارائه می دهند, اما آنها تخته را به عنوان میدان جنگی که در آن پیروزی با مات اندازه گیری نمی شود، دوباره تعریف می کنند, اما در فتح مجدد آرامش درونی. این مقاله به بررسی چگونگی شطرنج می پردازد, فراتر از جنبه رقابتی آن, این یک ابزار درمانی می شود که قادر به بازسازی ذهن های شکسته شده توسط جنگ است., خشونت یا درد.

شطرنج به عنوان آینه تروما: وقتی قطعات زخم های نامرئی را منعکس می کنند

PTSD نبردی نیست که به تنهایی بجنگید. علائم آن-بیش از حد هوشیاری, فلاش بک ها, اضطراب - مانند قطعات بی نظم روی تخته ای هستند که جانباز سعی می کند بدون موفقیت آنها را دوباره تنظیم کند. اینجا, شطرنج به عنوان یک استعاره ساختار یافته: هر حرکتی نیاز به تمرکز دارد, اما به ما اجازه می دهد تا هرج و مرج درونی را بیرونی کنیم. مطالعاتی مانند موارد ذکر شده در شطرنج درمانی: چگونه بازی اضطراب را از بین می برد نشان می دهد که تمرین منظم سطح کورتیزول را کاهش می دهد, هورمون استرس, با پرورش حالتی از جریان شبیه مدیتیشن. برای یک جانباز, این رویکرد انتزاعی نیست: این تفاوت بین زنده کردن یک دعوا یا یادگیری کنترل آن است.

کلید در نهفته است قابل پیش بینی بودن از بازی. در دنیایی که PTSD زندگی روزمره را به یک تهدید تبدیل می کند, شطرنج قوانین روشن و پیامدهای منطقی را ارائه می دهد. یک پیاده پیشروی می کند, یک اسقف مورب ها را برش می دهد, و هر تصمیمی وزن محسوسی دارد. این ساختار با غیرقابل پیش بینی بودن تروما در تضاد است, ارائه یک لنگر شناختی. همانطور که روانپزشک ولادیمیر راشکوویچ - پیشرو در استفاده از شطرنج در درمان های روانپزشکی - اشاره می کند،, “هیئت یک فضای امن است که جانباز می تواند بدون خطر کنترل را تمرین کند”. کار شما, مستند شده در ولادیمیر راسکوویچ: شطرنج درمانی و سلامت روان, نشان می دهد که چگونه بیماران مبتلا به PTSD شدید می توانند بحران های خود را با مرتبط کردن بازی با یک آیین نظم کاهش دهند..

از سنگر تا تخته: چگونه شطرنج اعتماد را بازسازی می کند

گذار از زندگی نظامی به غیرنظامی میدان مین چالش هاست. بسیاری از جانبازان این احساس را توصیف می کنند “در حالت رزمی باشید” حتی سالها بعد از خدمتش, قادر به خاموش کردن هشدار ثابت نیست. اینجا, شطرنج به عنوان یک پل نمادین: به جای دشمنان, رقبای وجود دارد; به جای گلوله, حرکات محاسبه شده وجود دارد. برنامه هایی مانند شطرنج برای پیشکسوتان در ایالات متحده نشان داده است, بعد از شش ماه تمرین, شرکت کنندگان توانایی خود را برای مدیریت ناامیدی و تصمیم گیری با وضوح بیشتر بهبود می بخشند, مهارت های ضروری برای ادغام مجدد در زندگی روزمره.

اما قدرت واقعی شطرنج در این زمینه ها فراتر از فرد است.. باشگاه های جانبازان مبتلا به PTSD اغلب به عنوان خدمت می کنند جوامع همتا, جایی که سکوت بین بازی ها ناراحت کننده نیست, اما درمانی. همانطور که مقاله توضیح می دهد شطرنج بدون کلام: گنجاندن و استراتژی در سکوت, این بازی امکان ارتباط غیرکلامی را فراهم می کند که بسیاری از کهنه سربازان آن را رهایی بخش می دانند. در دنیایی که کلمات اغلب در توصیف وحشت ناتوان هستند, تخته به یک زبان جهانی تبدیل می شود.

مات به انزوا: وقتی شطرنج موانع اجتماعی را می شکند

PTSD نه تنها فرد مبتلا را منزوی می کند, بلکه انگ می کند. بسیاری از جانبازان به دلیل ترس از برچسب زدن به آنها از کمک گرفتن اجتناب می کنند “ضعیف” o “ناپایدار”. باشگاه های شطرنج, با این حال, رویکرد متفاوتی ارائه دهد: اینجا, تروما یک ننگ نیست, اما نقطه شروع مشترک. در شهرهایی مانند مدلین, جایی که ابتکارات مانند باشگاه های شطرنج در مدلین: استراتژی, جامعه و فرصت ها جانبازان را در برنامه های اجتماعی ادغام کرده اند, بازی تبدیل به یک ابزار ادغام مجدد شده است. منطق ساده است: این که آیا شطرنج می تواند رقبای سیاسی را در یک تخته متحد کند - همانطور که در دوران جنگ سرد اتفاق افتاد -, چرا نمی توانید همین کار را با کسانی که گذشته متناقضی دارند انجام دهید؟?

یک مورد نمادین مربوط به کهنه سربازان جنگ افغانستان در انگلستان است, جایی که برنامه شطرنج در ریکاوری توانسته است میزان خودکشی را کاهش دهد 30% در میان شرکت کنندگان آن. روش شناسی مشخص است: این در مورد نیست “شفا دهد” el PTSD, اما از آن را دوباره قاب بندی کنید. شطرنج این را می آموزد, حتی در شکست, درس هایی وجود دارد. و برای کسی که نبردهای بزرگتری را باخته است, این دیدگاه می تواند انقلابی باشد.

شطرنج به عنوان تمرین ذهنی: علوم اعصاب پشت درمان

علم پشتیبان تجربه جانبازان در داش است. تحقیق در مورد نوروپلاستیسیته, مانند موارد ذکر شده در چگونه شطرنج مغز شما را متحول می کند, نشان می دهد که بازی قشر جلوی مغز - ناحیه مسئول تصمیم گیری و کنترل عاطفی - را تحریک می کند و حافظه فعال را تقویت می کند.. برای کسی که PTSD دارد, که مدارهای عصبی آن معمولا “بیش از حد متصل” در مناطقی مانند آمیگدال (مسئول ترس), شطرنج به عنوان یک آموزش تعادل مجدد.

یک مطالعه از دانشگاه کالیفرنیا نشان داد که, بعد از 12 هفته تمرین فشرده, جانبازان مبتلا به PTSD کاهش قابل توجهی در فعال سازی آمیگدال در موقعیت های استرس زا نشان دادند. از نظر عملی, این بدان معنی است که شطرنج نه تنها به آنها کمک می کند تا واضح تر فکر کنند, اما به احساس کردن با شدت کمتر وزن تروما. بنابراین هیئت مدیره تبدیل به یک باشگاه ذهنی می شود که در آن, حرکت به حرکت, توانایی پاسخ - و نه فقط واکنش - به ناملایمات بازسازی می شود.

آینده شطرنج درمانی: فراتر از باشگاه های سنتی

در حالی که باشگاه های فیزیکی در قلب این ابتکار باقی مانده اند, فناوری در حال باز کردن مرزهای جدید است. پلتفرم هایی مانند Lichess برنامه های خاصی را برای جانبازان راه اندازی کرده اند, جایی که آنها می توانند به صورت آنلاین با افراد مبتلا به PTSD بازی کنند, شکستن موانع جغرافیایی. با این حال, چالش همچنان دسترسی است. همانطور که اشاره شد شطرنج در دسترس: نوآوری و تاب آوری در 64 کاسیاس, طراحی داشبوردهای تطبیقی ​​- با قطعات لمسی یا رابط های صوتی - می تواند کلیدی برای گنجاندن جانبازان با ناتوانی های جسمی یا بینایی باشد..

یکی دیگر از نوآوری های امیدوارکننده، ادغام شطرنج با درمان های واقعیت مجازی است. و اسرائیل, یک پروژه آزمایشی از محیط های فراگیر استفاده می کند که در آن کهنه سربازان می توانند “بازی کردن” در سناریوهایی که موقعیت های استرس کنترل شده را شبیه سازی می کنند, مانند شلوغی یا فضاهای بسته. ایده این است که آنها را در معرض آسیب قرار ندهیم, سینو reentrenar پاسخ عاطفی شما در یک زمینه امن. نتایج اولیه دلگرم کننده است: او 80% از شرکت کنندگان تنها پس از هشت جلسه کاهش علائم اضطراب خود را گزارش کردند.

شطرنج برای جانبازان مبتلا به PTSD فقط یک بازی نیست. این یک عمل مقاومت است, بیانیه ای که حتی شکسته ترین ذهن ها نیز می توانند در هرج و مرج نظم پیدا کنند. در هر بازی, چیزی بیش از استراتژی وجود دارد: امید وجود دارد. و در هر مات, یک پیروزی کوچک نسبت به گذشته. همانطور که استاد بزرگ گری کاسپاروف گفت, “شطرنج زندگی در مینیاتور است”. برای کسانی که جنگ را پشت سر گذاشته اند, همچنین می تواند راه بازگشت به خانه باشد..

در دنیایی که تروما اغلب با قرص یا درمان سنتی درمان می شود, شطرنج چیزی متفاوت ارائه می دهد: ابزاری که نه تنها تسکین می دهد, اما قدرت می بخشد. این نیست که آنچه را که تجربه کرده اید فراموش کنید, اما یاد بگیریم با آن زندگی کنیم. و شاید, در آن فرآیند, کشف کنید که تکه‌های تخته - مانند قطعات زندگی - می‌توانند به روش‌های بی‌نهایت بازآرایی شوند, تا زمانی که حوصله داشته باشید آنها را یکی یکی جابجا کنید.